چکیده: این نوشتار از واژگان بیگانه در قرآن بحث می کند. نویسنده با توجه به پژوهش های زبان شناختی و تاریخی واژه های زیر را بررسی می کند: اب، ابابیل، ابراهیم، ابریق، ابلیس، اجر، احبار، آدم، ادریس، ارائک، آزر، ارم، اساطیر. کلید واژه‏ها: واژه شناسی قرآن، واژگان بیگانه، معنی شناسی واژگانی، ابلیس، اب، ابراهیم، ادریس، واژه شناسی تاریخی.   پیش‏تر از این اندکى درباره چگونگى و چند و چون ورود واژگان بیگانه (غیر عربى) در قرآن بنا به تناسب نوشتار بحث کردیم.۱ حال با توجه به گستردگى دانش زبان‏شناسى (Lingvistics) در شاخه‏هایى چون (Etemology)، ریشه‏شناسى، علم اشتقاق یا صرف و شناسایى اقسام کلمه (Semantic)، معناشناسى یا وجوه معنایى کلمات، (Lexicography) لغت‏نویسى، فرهنگ‏نویسى، (meaning)، علم معنى و مقصود، و ردیابى معنى‏دار بودن کلمات، به بررسى و شرح واژگانى که دخیل بودن (یا غیر عربى بودن) آنها ثابت شده است مى‏پردازیم و در این قسمت به صورت الفبایى (AL Phabetical) واژگان دخیل قرآنى، فهرست خواهند شد، اگر چه به فهرست و شرح همه کلمات نینجامد، اما به اندازه توان سعى بر این است که کلمات وارده قرآنى توضیح داده شوند که «ما لا یُدْرَکُ کلّه لا یُتْرَکُ کُلّه». ۱ - أبّ: (abb) = (Plant): گیاه، دستگاه، ماشین، کارخانه، سوره ۸۰ (عَبَس) آیه ۳۱ این سوره هشتادمین سوره قرآن به ترتیب موجود۲ و&#۸۲۳۰;