یکى از موضوعاتى که در عصر حاضر، توجه متفکران جامعه اسلامى را بیش از پیش به خود متوجه ساخته، مسأله تسامح و تساهل دینى است. گرچه ردپاى این مباحث درمتون و معارف ومباحثات اسلامى ادوار گذشته نیز دیده مى شود ، اما مى توان ادعا کرد آنچه در عصر کنونى دیده مى شود، از نظر وسعت و آثار و پیامدها قابل مقایسه با گذشته نیست. رویکرد متفکران اسلامى به نقد و تحلیل این مسئله که در شمار عمده ترین مسائل عصر و چالش هاى کنونى به حساب مى آید، هرچند مى تواند مایه امید باشد، اما تنها مقایسه این موضوعات با موارد مشابه آن در اسلام، به هیچ گونه بسنده نیست. از این رو لازم است که این موضوع همچون موضوعات جدید دیگر با همان گستره (وانگیزه ها و ضرورتها که پدید آمده و گسترش یافته و مى یابد)، نخست شناسایى و سپس ارزیابى شود و نظرگاههاى دینى و قرآنى در آن زمینه به روشنى تبیین گردد. تسامح و تساهل دینى، در طرح نوین آن تسامح و تساهل دینى به عنوان یک نظریه فلسفى براى نخستین بار نزد اروپائیان در قرن شانزدهم، درست همزمان با مشاجرات شدید مذهبى پدید آمد. عصرى که درآن اعتقاد صمیمانه داشتن مهم ترین مسئله زندگى فرد به شمار مى رفت. تساهل دراصل، نه از بى&#۸۲۳۰;