با رشد و پویایى اجتهاد و فقه نوین در دو دهه اخیر و تلاشها و نوآورى هاى امام خمینى(ره) پژوهشهاى تازه در زمینه شخصیت و حقوق زنان و نقش آنان درجامعه و فعالیتهاى اجتماعى نمود بیشترى یافته است; چه اینکه پیدایش شرایط و ویژگیهاى زمانى و مکانى نو تأثیرى جدى در دگرگونى موضوعات داشته و به تبع آن, تغییرى انکارناشدنى در آرا و احکام حقوقى و فقهى مربوط به زنان را در پى آورده است. مسائلى از جمله محدوده حجاب, خروج زن از خانه, سخن گفتن او با نامحرم, شرکت در اجتماعات, اختلاط با مردان در محیط بیرون از خانه, رانندگى زنان, مشارکت زنان در امور سیاسى و اجتماعى از جمله مسائلى هستند که بازنگرى منابع دینى جهت استخراج احکام دقیق و روشن و پیراستن ابهامات گوناگون موجود را با تلاشهاى تخصصى فقاهتى بایسته مى سازد. نوشتار حاضر پرسشهایى درباره حجاب که مربوط به سه آیه از قرآن مى باشد مطرح مى کند, تا اندیشمندان و صاحب نظران به بررسى و پاسخگویى آنها بپردازند. نگارنده این سطور هرگز مدعى تخصص در تفسیر یا فقه نیست تا درصدد پاسخگویى به پرسشها باشد, بلکه تنها زمینه را براى پاسخگویى اهل نظر و تخصص فراهم ساخته است. آیه نرمش در گفتار (یا نساء النّبى لستنّ کأحد من النّساء إن اتقیتنّ فلاتخضعن بالقول فیطمع&#۸۲۳۰;