چکیده: این مقاله نخست به پیشینه تاریخى خانواده، خویشاوندان و گونه تعامل آن دو، از منظر برون دینى و قرآنى اشاره مى‏کند. سپس به توضیح دیدگاه قرآن راجع به نقش خویشاوندان در تحکیم پایه‏هاى خانواده مى‏پردازد. در این راستا از راهکار حقوقى و اخلاقى سخن مى‏گوید و زمینه‏هایى چون یافتن همسر همسان، پایدارى، استقلال و اصلاح روابط تنش آلود را مورد بررسى قرار مى‏دهد. کلید واژه‏ها: خانواده، خانواده گسترده، خویشاوندان، ارحام، پیوند خویشاوندى، تحکیم خانواده، همسان گزینى، صله رحم.     سخن نخست از آغاز خلقت تا کنون، تمام انسانها، زندگى اجتماعى خویش را با عضویت در کانون خانواده و جمعى به نام خویشاوندان، آغاز نموده و خود نیز در پایه‏گذارى این دو واحد اجتماعى، سهم گرفته و یا با چنین استعداد و آرزویى چشم از جهان فرو بسته‏اند. بدین ترتیب تقریباً هر انسانى در مسیر طبیعى زندگى در کنار تجربه عضویت خانواده و خویشاوندان رسالت تشکیل خانواده و جمع خویشاوندى را نیز به عهده داشته است، تا از طریق تعدد و گسترش مجموعه‏هاى خانوادگى و خویشاوندى، زمینه پیدایش واحدهاى بزرگتر، به نام تیره و قبیله فراهم آید. قرآن با اشاره به ارزشى بودن شکل‏گیرى واحدهاى اجتماعى فوق و منشأ طبیعى پیدایش آنها یعنى ازدواج و حفظ سلسله نسب، مى‏گوید: «هُوَ الَّذى خَلَقَ مِنَ المآءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً&#۸۲۳۰;