مصحف امام على(ع) به عنوان نخستین کتاب در اسلام و به عنوان با اهمیت ترین اثر در تفسیر و علوم قرآن از جهات چندى داراى اهمیت وبرجستگى است. برجسته ترین ویژگى این کتاب در مؤلف آن است که امام امیرالمؤمنین(ع) است. امام على(ع) به عنوان شاهد وحى، صاحب علم الکتاب، وارث علم پیامبر، همراه همیشگى او(ع)، دومین شخصیت جهان آفرینش، باب مدینه علم پیامبر و هم پایه آن حضرت در تمامى ارزشها و والاییها به جز پیامبرى، و به عنوان آگاهترین فرد صحابه از تفسیر و تأویل قرآن وبه مثابه تنها صحابى که از راز و رمز هرآیه آگاه بود و حضور او درمحضر پیامبر در زمانهاى نزول قرآن بیش از دیگران و فراگیرى او از علوم پیامبر فراتر از همگان بود، شایستگى بى مانندى را دراین زمینه ها براى او ثابت مى کند که هیچ کس را یاراى برابرى با او نیست. گستره دانش او نسبت به قرآن در صریح سخن قرآن و در گفته پیامبر و در گواهى صحابه و دیگران بارها و بارها مورد تأکید قرار گرفته است. سخن در این زمینه مجالى بس گسترده مى طلبد که درخور این مختصر نیست. ازآن همه به این اندک بسنده مى کنیم. خداى متعال در قرآن فرمود: (ویقول الّذین کفروا لست مرسلاً قال کفى باللّه شهیداً بینى وبینکم ومن&#۸۲۳۰;