1390/08/19 قابل توجه نويسندگان و پژوهشگران محترم شماره آينده فصلنامه پژوهش هاي قرآني (پاييز و زمستان 1390) به موضوع «مباني اخلاق» اختصاص دارد. علاقمندان ميتوانند مقالات خود در اين موضوع را حداكثر تا نيمه [ ... ] |
1390/06/03 به همت گروه مطالعات و پژوهشهاي قرآني معاونت پژوهش دفتر تبليغات اسلامي خراسان رضوي شمارگان 65 و 66 فصلنامه پژوهشهاي قرآني ويژه "«دیدگاههای تفسیری علامه فضل الله» " منتشر گرديد. در بخش س [ ... ] |
1390/03/05 به همت گروه مطالعات و پژوهشهاي قرآني معاونت پژوهش دفتر تبليغات اسلامي خراسان رضوي شماره 64 فصلنامه پژوهشهاي قرآني ويژه "«دیدگاههای تفسیری علامه فضل الله»" منتشر گرديد. در بخش سرمقاله [ ... ] |
| ساير اخبار |
پربيننده ترين مقالات
- ویژگی های تصویری در کتاب های قرآنی کودکان
- رابطه تعلیم و تربیت از منظر قرآن
- تحقیقی درباره «جاهلیت» و فرهنگ جاهلی
- جلوههای هنری داستان¬ حضرت ابراهیم۷ در قرآن
- قرآن و بازتاب تربیتی روابط چهارگانه انسان
- فرهنگ واژه های قرآن کریم به زبان انگلیسی
- ارزش بنیادین در نظام تربیتی قرآن کریم
- روش تزکیه از نگاه قرآن
- ترادف در واژه هاى قرآن
- قرآن و تربیت فطری
- نگاهی به دیدگاههای مفسران در مورد گواهی (شهادت) زنان در قرآن
نمايش تصادفي مقالات
-
نگاهی به تفسیر«لطائف الاشارات»
نوشته شده توسط سیاوشی، کرمچکیده: تفاسیر قرآن - همواره – یکی از گسترده ترین ومتنوع ترین جولانگاه های ابراز و بیان اندیشه های دینی و معرفتی به شمار می روند چه، فهم هر مفسر از آیات کتاب مبارک الهی با توجه به عواملی چند، به صورت طبیعی متفاوت از همگنان خود خواهد بود. از سوی دیگر، بررسی تفاسیر قرآن و بیان دقیق ویژگی ها و امتیازات هر یک، گامی است بس مهم و ضروری جهت درک صحیح، جامع و کاملتر از آیات این کتاب آسمانی. «لطائف الاشارات» که قشیری مؤلف آن به سبب «رساله» گرانسنگش، مشهور خاص و عام است، یکی از تفاسیر برجسته متقدم است که سزاوار است – با توجه به شخصیت و سلوک عرفانی و صوفیانه مفسر آن – هم به لحاظ شیوه و سبک و هم به لحاظ اصول و قواعد تفسیری مورد توجه و تأمل دوباره قرار گیرد. در این مقاله بر آنیم به انجام این مهم – هر چند به اجمال – بپردازیم. کلید واژهها: تفاسیر قرآن، تفاسیر عرفانی، «لطائف الاشارات»، قشیری. معرفی مفسّر مؤلف آن ابوالقاسم، عبدالکریم بن هوازن استوائی قشیری نیشابوری است. اصل او از قریه ای در نواحی نیشابور است و گفته شده: او إصالتاً از ناحیه «استوا» که متعلق به خراسان است، می باشد و انتساب وی به «استوائی» هم بر همین اساس است.(آل۸۲۳۰;in مجله شماره 51 - 52 ویژه قرآن و حجاب پاییز و زمستان 1386


