در این نوشتار نگاهی گذرا به نقدهای محمدحسین ذهبی، مؤلف «التفسیر والمفسرون» از مجمع البیان خواهیم داشت. در آغاز برداشت او از شیعه و نگرش او به منابع تفسیری شیعه را مرور خواهیم کرد و در ادامه به نقدهای او از مجمع البیان خواهیم پرداخت. ابوعلی فضل بن حسن طبرسی مشهدی۱ مؤلف کتاب گرانسنگ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل او و جایگاه وی در میان عالمان شیعی بر کسی پوشیده نیست و تفسیر او مایه فخر و مباهات شیعه است. چنان که بر زبان و سخن دیگران نیز ستایش از او فراوان دیده می شود.۲ طبرسی فقیه و محدثی برجسته و مفسّری بلندآوازه است و از خاندانی شهره به علم و دانش برخاسته است. تفسیر او که به سال ۵۳۴ هجری قمری نگارش آن را به پایان برده۳ از نظر نظم و ترتیب و پیوستگی مطالب شاهکار است.۴ از میان کسانی که تفسیر مرحوم طبرسی مجمع البیان را در بررسی شیوه های تفسیری مورد بررسی قرار داده اند محمد حسین ذهبی مؤلف «التفسیر و المفسرون» است. از آنجا که بررسی و نقد ذهبی بیشتر متوجه دیدگاه و مذهب طبرسی است تا خود تفسیر، نقد کردن سخن ذهبی درباره شیخ طبرسی و تفسیر او قدری دشوار به نظر می آید؛ به این معنی که شیوه پرداختن او به تفسیر شیخ،&#۸۲۳۰;