امام خمینى(ره) علاوه بر آن که فقیهى چیره دست و آشنا با منابع تشریع بود, و افزون بر آن که عارفى وارسته و پاک ضمیر و با شهود و سلوک دمساز بود, فیلسوف و متکلمى بلندپایه و ظریف اندیش نیز به شمار مى آمد. اندیشه هاى فلسفى و کلامى که این مرد بزرگ در آثار و کتاب هاى خود مطرح کرده است, نشان از چیرگى و ژرف نگرى ایشان در عرصه هاى گوناگون فلسفى و کلامى دارد. در این نوشتار برآنیم تا گوشه اى از آراء و نظریات کلامى ـ قرآنى امام را مورد بررسى قرار دهیم. شایان توجه است که این دیدگاه ها از دو جهت با قرآن پیوند دارند; یکى آن که پیرامون موضوعاتى مطرح مى شوند که در ذات خود قرآنى و برگرفته از آیات وحى اند, توحید, نبوت, معاد, جبر و اختیار, و… همه مسائلى هستند که از سوى قرآن در عرصه فکر و اندیشه مسلمانان مطرح شد و باعث پیدایش دیدگاه ها و نظریه هاى کلامى گردید. دیگر آن که تحلیل ها و استدلال ها نیز به رغم آن که گاهى جنبه عقلى و فلسفى پیدا مى کنند, اما در مجموع از نظر محتوا و درونمایه ناظر به آیات قرآن ومتأثر از آنها هستند و این البته روشى است که برخى متکلمان برگزیده اند که&#۸۲۳۰;