رشد اندیشه فلسفى در غرب و نقد و بررسى عقلانى باورهاى دینى، در آن سامان سبب شد تا بسیارى از باورها و مدعیات دینى مورد بررسى وسواس گونه وحملات پرواى منتقدان قرارگیرد. مقوله اعجاز و ادعاى معجزه، از جمله مسایل دینى است که مورد هجومنده ترین شبهات قرار گرفته و تحلیلهاى گوناگونى از آن به عمل آمده است که معتقدان به ادیان آسمانى ومعجزات پیامبران را به پاسخگویى جدى فرامى خواند. ازآنجا که قرآن، دهها مورد در آیات خود به مسأله اعجاز ومعجزات پیامبران تصریح کرده است و بسیارى از نتایج و باورها را بر پایه این اعتقاد، استوار ساخته است، ضرورى مى نماید که محققان اسلامى بویژه کاوشگران معارف قرآنى، بیش از پیش به پاسخگویى نسبت به شبهات یاد شده اهتمام ورزند. مى توان ادعا کرد که نوع تعریف و بیانى که اهل دیانت یا متون دینى از معجزه ارائه کرده اند، سهم بسزایى در داوریها و شبهه سازیها و یا پاسخگویى به شبهات داشته است، ازاین رو سیر منطقى تحقیق، مى طلبد که تعریفهاى مختلف و نظرگاههاى گوناگون را در تحلیل اعجاز بشناسیم. حقیقت اعجاز در تحلیلهاى گوناگون الف) نظر اشاعره: اشاعره فعل خداوند را در عالم، بى واسطه و بى ضابطه مى دانند و به قانونمندى معتقد نیستند. ازنظر آنان نظام طبیعى ضرورى نبوده، بلکه آن را&#۸۲۳۰;